Με συγκίνηση και σεβασμό αποχαιρετούμε την Μπέτυ Βαλάση, μια καλλιτέχνιδα που άφησε το δικό της ξεχωριστό σημάδι στο ελληνικό θέατρο και την τηλεόραση. Μια γυναίκα που έζησε με ένταση, αγάπη και πάθος, που υπηρέτησε την υποκριτική με συνέπεια και που δεν έπαψε να ενδιαφέρεται για τον άνθρωπο, την κοινωνία και όσα συμβαίνουν γύρω της.
Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη το 1937, σε οικογένεια με προσφυγικές ρίζες από τη Μικρά Ασία, μεγάλωσε έχοντας ως κομμάτι της ιστορίας της τις μνήμες του ξεριζωμού και τον αγώνα για μια ζωή με αξιοπρέπεια. Από μικρή ηλικία ένιωσε πως ο δρόμος της βρισκόταν στην Τέχνη. Ακολούθησε το όνειρό της με πείσμα και αποφασιστικότητα, καταφέρνοντας να διαμορφώσει μια μακρόχρονη και αξιόλογη πορεία στον χώρο της υποκριτικής.
Στη διάρκεια της καριέρας της γνώρισε σημαντικούς δασκάλους, συνεργάστηκε με αξιόλογους ανθρώπους του θεάτρου και του κινηματογράφου και απέδειξε πως διέθετε μια σπάνια ικανότητα να δίνει αλήθεια και βάθος στους χαρακτήρες που ενσάρκωνε. Για εκείνη, η υποκριτική δεν περιοριζόταν στα όρια της σκηνής. Ήταν ένας τρόπος να παρατηρεί τον κόσμο, να κατανοεί τους ανθρώπους και να εκφράζει όσα ένιωθε.
Η μεγάλη αγάπη του κοινού ήρθε μέσα από τη «Λωξάντρα», την τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ που άφησε εποχή. Με την ερμηνεία της έδωσε στην ηρωίδα ξεχωριστή ζωντάνια και αυθεντικότητα, κάνοντάς την οικεία σε χιλιάδες τηλεθεατές. Η μορφή της Λωξάντρας συνδέθηκε για πάντα με το πρόσωπο και το ταλέντο της Μπέτυς Βαλάση, σε μια από εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις όπου ο ηθοποιός και ο ρόλος γίνονται ένα στη μνήμη των ανθρώπων.
Σημαντικός σταθμός στη ζωή της υπήρξε η συνάντησή της με τον Τίτο Βανδή. Η σχέση τους εξελίχθηκε σε έναν βαθύ δεσμό αγάπης και συντροφικότητας, με κοινή αναφορά το θέατρο και τις κοινωνικές τους ευαισθησίες. Παράλληλα, η φιλία της με τη Μελίνα Μερκούρη αποτέλεσε έναν ακόμη ξεχωριστό δεσμό στη ζωή της.
Η καλλιτεχνική της πορεία συμβάδιζε με την κοινωνική της δράση. Η Μπέτυ Βαλάση δεν έμεινε αμέτοχη απέναντι στα προβλήματα των συναδέλφων της και των εργαζομένων στον Πολιτισμό. Συμμετείχε στις δραστηριότητες του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και στήριξε τις διεκδικήσεις των ανθρώπων της Τέχνης, πιστεύοντας πως ο πολιτισμός συνδέεται άμεσα με τις ανάγκες και τις αγωνίες της κοινωνίας.
Ιδιαίτερη θέση στη ζωή της είχε η σχέση της με το ΚΚΕ, το οποίο στήριξε σταθερά με την παρουσία και τη δράση της. Υπήρξε υποψήφια βουλευτής και εκλεγμένη δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων, συμμετέχοντας ενεργά στη δημόσια ζωή. Ακόμη και τα τελευταία χρόνια της, κατά την παραμονή της στο «Σπίτι του Αγωνιστή», συνέχισε να ενδιαφέρεται για τις πολιτιστικές και κοινωνικές εξελίξεις, διατηρώντας ζωντανή την πνευματική της εγρήγορση.
Αγαπημένη Μπέτυ,
Θα σε θυμόμαστε κάθε φορά που θα ξαναβλέπουμε τη «Λωξάντρα», κάθε φορά που θα ανακαλύπτουμε ξανά τη δύναμη μιας θεατρικής ερμηνείας και κάθε φορά που θα αναλογιζόμαστε πόσο σημαντικό είναι να παραμένει κανείς δημιουργικός, ανήσυχος και ενεργός σε κάθε περίοδο της ζωής του.
πηγή 902.gr