Νύχτες θεάτρου στο Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου 8 – 14 Ιουνίου. Ο Ηλίας Γιαννακάκης έχει ετοιμάσει μια ταινία -αφιέρωμα στον άνθρωπο που έφερε την Πειραιώς 260 στη ζωή του Φεστιβάλ. Τιτλοφορείται «2005-2015. Στα χρόνια του Λούκου» και είναι ένα ντοκιμαντέρ που επιχειρεί να προσεγγίσει το φαινόμενο του Γιώργου Λούκου, του ανθρώπου που βρέθηκε στο τιμόνι του Φεστιβάλ για 10 χρόνια και αναδιαμόρφωσε τη φυσιογνωμία του. Στον Χώρο Δ
Δεύτερη εβδομάδα για το Φεστιβάλ Αθηνών- Επιδαύρου, και η Πειραιώς 260, έχει ήδη αποκτήσει ζωή και κίνηση.
Αυτήν την εβδομάδα, θα παρακολουθήσουμε τις παραστάσεις τριών ακόμα νέων δημιουργών στο πλαίσιο του μίνι φεστιβάλ μέσα στο φεστιβάλ GEN260. Είναι η σειρά της Αρίστης Τσέλου («Πώς κατοικώ»), του Πάνου Ηλιόπουλου («Το τούνελ») και του Δημήτρη Τσικούρα-Τσικ («Το παραμύθι των λύκων»). Θα τα δούμε όλα στον Χώρο Β.
Πιο δίπλα, στον Χώρο Ε, η Στεφανία Γουλιώτη σκηνοθετεί το διήγημα του Δημήτρη Χατζή «Το φονικό της Ιζαμπέλας Μόλναρ» συνδυάζοντας Θέατρο και Γλυπτική. Στη σκηνή θα δούμε την ίδια με τον Φωτη Στρατηγό.
Την Κυριακή ξεκινάει η παράσταση του Γιώργου Βαλαή «Stores» σε κείμενο του ίδιου και του Πρόδρομου Τσινικόρη στον Χώρο Η της Πειραιώς 260, ενώ στον Χώρο Β η εξ Ολλανδίας Nicoline van Harskamp σκηνοθετεί τις Αγγελική Παπούλια, Σοφία Κόκκαλη και Lidewij Mahler στην «Προσωδία», χρησιμοποιοώντας την τεχνολογία της τεχνητής νοημοσύνης.
Δύο είναι όμως τα μεγάλα γεγονότα της εβδομάδας αυτής:
Η πολυαναμενόμενη «Λυσιστράτη» του Σταμάτη Κραουνάκη, ένα project που ο δημιουργός δουλεύει για χρόνια ήρθε η στιγμή να παρουσιαστεί στο Ηρώδειο. Στον ομώνυμο ρόλο θα δούμε την Λένα Ουζουνίδου ενώ στο λιμπρέτο συμπράττουν οι Λίνα Νικολακοπούλου (στίχοι τραγουδιών «Πάμε Κοπέλες», «Το Νήμα», «Χορικό της Συμφιλίωσης»), Γιώργος Χατζιδάκις, Λάκης Λαζόπουλος (στίχοι του τραγουδιού «Όλα γι’ αυτή την πόλη»)
Ο Ηλίας Γιαννακάκης έχει ετοιμάσει μια ταινία -αφιέρωμα στον άνθρωπο που έφερε την Πειραιώς 260 στη ζωή του Φεστιβάλ. Τιτλοφορείται «2005-2015. Στα χρόνια του Λούκου» και είναι ένα ντοκιμαντέρ που επιχειρεί να προσεγγίσει το φαινόμενο του Γιώργου Λούκου, του ανθρώπου που βρέθηκε στο τιμόνι του Φεστιβάλ για 10 χρόνια και αναδιαμόρφωσε τη φυσιογνωμία του. Στον Χώρο Δ
Συγκεκριμένα:
Στεφανία Γουλιώτη Το φονικό της Ιζαμπέλας Μόλναρ Βασισμένο στο διήγημα του Δημήτρη Χατζή
Η αναγκαιότητα της Τέχνης για τον ‘τακτοποιημένο’ θεατή, η σύνδεσή του με τον άλογο και χαοτικό κόσμο όπου όλα τα ένστικτα βρίσκουν τη νομιμότητά τους, το θέμα της σχέσης του καλλιτέχνη με το δημιούργημά του, καθώς και το ίδιο το μυστήριο της γλυπτικής τέχνης και των υλικών της, αποτέλεσαν το έναυσμα για αυτή την παράσταση. Εδώ, η γλυπτική δεν αποτελεί απλώς θέμα, αλλά γίνεται η ίδια πρωταγωνίστρια πάνω στη σκηνή. Η πορεία του υλικού –από την επιδίωξη της τελειότητας και το ερώτημα για το τι τελικά αυτή σημαίνει, μέχρι τη φθορά και τη διάλυση– αναδύεται σε γλαφυρή μεταφορά της εσωτερικής διαδρομής της ηρωίδας. Παίζουν Στεφανία Γουλιώτη, Φώτης Στρατηγός (Δευτέρα 8/6, Τρίτη 9/6. Τετάρτη 10/6, Πέμπτη 11/6, 21.00, Χώρος Ε, Διάρκεια 75΄)
Έμπνευση για την παράσταση Πώς κατοικώ αποτέλεσαν η μυθολογία του Βυσσινόκηπου του Αντόν Τσέχοφ, καθώς και μια είδηση βγαλμένη μέσα από τις πολλές μικρές και μεγάλες τραγωδίες που εκτυλίχθηκαν ύστερα από πλειστηριασμούς κατοικιών στο πλαίσιο της διαρκώς επιδεινούμενης παγκόσμιας στεγαστικής κρίσης. Όλα τα παραπάνω έχουν έναν κοινό παρονομαστή, μία από τις λίγες βεβαιότητες της ζωής που όταν χάνεται, υποχωρεί εκκωφαντικά: το σπίτι. Το σπίτι που αποκτήθηκε με σχέδια και προσδοκίες, εκείνο που ανοικοδομήθηκε με λογισμό και όνειρο, που ενδύθηκε τις εποχές και τις ηλικίες μας. Το σπίτι που αγαπήθηκε και κατοικήθηκε. Παίζουν (με αλφαβητική σειρά) Μάγια Βασιλάκη, Αβραάμ Γκουτζελούδης, Νίκος Μήλιας, Γιώργος Μπινιάρης, Άννια Μπούτνιοκ, Ανδριάνα Σαράντη (Δευτέρα 8/6 22.00, Χώρος Β, Διάρκεια 80΄)
Πάνος Ηλιόπουλος Το τούνελ Βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα του Φρίντριχ Ντύρενματ
Ως διήγημα, «Το Τούνελ» κατέχει ξεχωριστή θέση στις σουρεαλιστικές και συμβολικές εκφάνσεις της μεσοπολεμικής και μεταπολεμικής ευρωπαϊκής λογοτεχνίας. Πρόκειται για μια παράλογη, παραβολική αφήγηση πολλαπλών επιπέδων, όπου αντηχούν η ασυνείδητη πορεία προς την καταστροφή, η κοινωνική αδράνεια, η παράλυση της ρουτίνας, η εθελοτυφλία μπρος στην πραγματικότητα και η παράδοση σε αμφιλεγόμενους ‘μηχανοδηγούς’. Μέσα σε αυτό το μικρό μα πυκνό υπαρξιακό δράμα, χωράνε τόσα πολλά θέματα και αγωνίες – σαν ένα βαγόνι που αντέχει και άλλους επιβάτες. Παίζουν Ελένη Γιαννούλη, Τίτος Γρηγορόπουλος, Αντώνης Δερμιτζάκης, Ιωάννα Κόκκα, Οδυσσέας Μακρής, Γιώργος Μπουφίδης, Χρήστος Παπαγεωργίου, Παναγιώτα Παπακυριακού, Άννα Ρίζου (Τρίτη 9/6 22.00, Χώρος Β, Διάρκεια 50΄)
Δημήτρης Τσικούρας (Τσικ) Το παραμύθι των λύκων
Το παραμύθι των λύκων είναι η πραγματική ιστορία μιας γυναίκας της Θεσσαλίας (1928-2017), είναι ένα όνειρο που είδε ο εγγονός της, είναι ο θάνατος του αδερφού της στον Εμφύλιο Πόλεμο, είναι ένα περιστατικό που έζησε ο γιος της, είναι η παραλογή Του νεκρού αδελφού, είναι η Μηχανή Άμλετ του Μύλλερ, είναι η Ηλέκτρα του Σοφοκλή. Πάνω απ’ όλα όμως, είναι ένα παραμύθι για την ενδοοικογενειακή βία ως επίπτωση της πολιτικής βίας, που γράφτηκε για να μιλήσει ακριβώς για αυτήν και για να θέσει το ερώτημα: μπορεί τελικά ο άνθρωπος να σπάσει την αλυσίδα της βίας; Παίζουν Χαράλαμπος Αθανασόπουλος, Ανδρομάχη Μακρίδου, Δάφνη Μαρκάκη, Δημήτρης Τσικούρας (Τσικ), Αντιγόνη Φρυδά (Τετάρτη 10/6 22.00, Χώρος Β, Διάρκεια 70΄)
Σταμάτης Κραουνάκης Λυσιστράτη. Μια ξεκαρδιστική όπερα
Είναι λοιπόν ιδιαίτερα ευτυχής συγκυρία η διασκευή του έργου από τον Σταμάτη Κραουνάκη, καθώς μας αφήνει να αναρωτιόμαστε τι θα προκύψει από τη συνάντηση του σπινθηροβόλου πνεύματος του Αριστοφάνη με την αχαλίνωτη μουσική του φαντασία. Ο συνθέτης στήνει μια πολυφωνική οπερέτα που φιλοξενεί ισότιμα μουσική και λόγο, όλα κουρδισμένα στο κλειδί της ανελέητης σάτιρας του ποιητή. Πότε λυρική, πότε λαϊκή, πότε σαρκαστικό καμπαρέ, η μουσική γίνεται αγωγός της δράσης, ενώ ο αδόμενος λόγος συμπληρώνει ιδανικά αυτήν την αριστοφανική μέθεξη, απελευθερώνοντας νύξεις στο σήμερα και τροφοδοτώντας ακόμα περισσότερο την ξέχειλη θεατρικότητα του δρώμενου. Ερμηνεύουν (με σειρά εμφάνισης) Λένα Ουζουνίδου Λυσιστράτη, Κώστας Μπουγιώτης Απόλλων κομπέρ, Σοφία Κουνιά Κλεονίκη, Έλενα Καφούρου Ινδή, Πένυ Ξενάκη Μπάμπουσκα Κορυφαία, Γεωργία Αμοργιαννιώτη Μινώικα, Αργυρώ Καπαρού Λαμπιτώ, Βενετία Καναβέλλη Μια κοπέλα, Γιώργος Στιβανάκης Θηβαία / Ένας ανάπηρος στρατιώτης, Κωνσταντίνος Τσονόπουλος Θηβαία / Βαγγέλας, Στέλλα Κρούσκα Μυρίνη, Χριστόφορος Σταμπόγλης Πρόβουλος, Χρήστος Γεροντίδης Κινησίας, Κώστας Βενετσάνος Ένας βέρος Αθηναίος, Σάκης Καραθανάσης Λαϊκός τραγουδιστής, Θεολόγος Παπανικολάου Ιεροψάλτης, Σπύρος Πινκερίδης Κήρυκας, Δήμητρα Γαλάνη Θεά Αθηνά, Μαριλένα Μόσχου Κουκλάρα της Αθήνας, Μαρία Παπαδοπούλου Κουκλάρα της Αθήνας. Μουσικοί επί σκηνής Δημήτριος Ανδρεάδης πιάνο, μουσική διεύθυνση, ενορχήστρωση, Δημήτρης Κικλής πλήκτρα, Γιώργος Ταμιωλάκης βιολοντσέλο, ευφώνιο, Λάμπρος Παπανικολάου κόντρα μπάσο, Θεολόγος Παπανικολάου βιολί, Κοσμάς Κοκόλης κιθάρα, μπουζούκι, Νίκος Κατσίκης σολίστ (μαντολίνο, ισπανικό λαούτο, μπουζούκι) (Παρασκευή 12/6, Σάββατο 13/6, 21.00 Ωδείο Ηρώδου Αττικού)
Ηλίας Γιαννακάκης – 2005-2015. Στα χρόνια του Λούκου
Ο Γιώργος Λούκος ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου το 2005-2006, κατορθώνοντας να αναγεννήσει όχι μόνο τη φυσιογνωμία του, αλλά και τα εγχώρια πολιτιστικά δεδομένα στο σύνολό τους. Για πρώτη φορά, έπνευσε ένας διαφορετικός αέρας στο Φεστιβάλ, καθώς ο Γιώργος Λούκος κατάφερε να ενεργοποιήσει μια πρωτόγνωρη μέχρι τότε συνθήκη, όπου το κοινό, κυρίως το νεανικό, οι εγχώριοι καλλιτέχνες και τα μεγαλύτερα ονόματα της καλλιτεχνικής κοινότητας παγκοσμίως –από τον χορό, το θέατρο και τη μουσική– αποτέλεσαν ένα αναπόσπαστο όλον, με συνεκτικό τους ιστό τη χαρά, τη δημιουργική πνοή και τη φρεσκάδα. Ο Ηλίας Γιαννακάκης δημιουργεί και παρουσιάζει στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου ένα ντοκιμαντέρ-αφιέρωμα στον Γιώργο Λούκο, είκοσι χρόνια μετά την ανάληψη των καθηκόντων του το 2006. (Σάββατο 13/6, 19.30, Χώρος Δ, Διάρκεια 125′)
Γιώργος Βαλαής Stores Ομορφιά, Ισότητα, Ευτυχία
Ένα πολυκατάστημα ρούχων που θυμίζει τις γνώριμες αλυσίδες της εποχής μας. Εκεί, ένας χορός ανθρώπων δοκιμάζει ρούχα, ψωνίζει, περιμένει στην ουρά, συνομιλεί σε σύντομους διαλόγους, ξεκουράζεται, συγκρούεται, ξεγυμνώνεται, ξαναρχίζει. Τραγουδά και μονολογεί. Ονειρεύεται το μέλλον. Ξεκινώντας από αυτήν τη ρεαλιστική συνθήκη, τα επεισόδια, τα τραγούδια και οι μονόλογοι των ηρώων διαρρηγνύουν τη γραμμικότητα του ρεαλισμού και αφηγούνται ένα μωσαϊκό πεπρωμένων – μια σύγχρονη χορικότητα από ζωές παγιδευμένες στην αδυναμία των επιθυμιών τους. Παίζουν Χαρά Γιώτα, Θανάσης Δόβρης, Πύρρος Θεοφανόπουλος, Ρωμανός Καλοκύρης, Ειρήνη Μακρή, Βιβή Πέτση, Ελπινίκη Σαριπανίδου (Κυριακή 14/6, Δευτέρα 15/6 στις 21.30 Χώρος Η)
Nicoline van Harskamp Προσωδία
Στην περφόρμανς Προσωδία, τα αρχέγονα μοτίβα λόγου αναδύονται στη ‘συνθετική’ ομιλία που παράγεται σήμερα μέσω τεχνητής νοημοσύνης, αντανακλώντας τον ρυθμικό και μορφολογικό παλμό της ανθρώπινης αφήγησης, όπως αυτός εμφανίζεται στην αρχαία επική ποίηση αλλά και στο σύγχρονο περιεχόμενο που παράγουν οι διαμορφωτές γνώμης (influencers). Ταυτόχρονα, αποδομεί πολλούς από τους μύθους γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη, όπως αυτοί διαδίδονται από τους κερδοσκοπικούς φορείς που την αναπτύσσουν. Η Προσωδία χρησιμοποιεί την τεχνολογία της τεχνητής νοημοσύνης χωρίς να την αισθητικοποιεί ή να την αντιμετωπίζει σαν κάτι μυστικιστικό. Αντίθετα, την ξεδιπλώνει προκειμένου ν’ ανιχνεύσει μοτίβα ανθρώπινου λόγου από ένα μακρινό παρελθόν. Ερμηνεύουν Αγγελική Παπούλια, Σοφία Κόκκαλη, Lidewij Mahler (Κυριακή 14/6 20.00, 22.00 Δευτέρα 15/6 20.00, 22.00, Χώρος Β, Διάρκεια 60΄)