«Τον συνταγματάρχη Παπαδόπουλο τι τον έχεις;»
«Τίποτα»
«Καλώς»
Έφυγε από τη ζωή στα 74 του ο Νίκος Καλογερόπουλος, ένας από τους πιο ξεχωριστούς και αυθεντικούς ανθρώπους του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.
Ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός, άφησε το δικό του ανεξίτηλο αποτύπωμα μέσα από ρόλους που αγαπήσαμε: τον Μπάμπη στο «Ρεμπέτικο», τον Σωκράτη στο «Μάθε παιδί μου γράμματα», τον στρατιώτη Παπαδόπουλο στη «Λούφα και Παραλλαγή», αλλά και τόσους ακόμη.
Γεννημένος στα Φιλιατρά, την 1η Αυγούστου 1952, ο Νίκος Καλογερόπουλος υπήρξε ένας άνθρωπος της τέχνης με την ουσιαστική έννοια της λέξης: ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και τραγουδοποιός. Ένας δημιουργός που αρνήθηκε πεισματικά να χωρέσει σε καλούπια.
Σπούδασε στη δραματική σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη και από τα πρώτα του βήματα στο θέατρο έδειξε πως η τέχνη για εκείνον δεν θα ήταν ποτέ απλώς επάγγελμα. Το πρώτο του θεατρικό έργο, «Ο μπαμπούλας», παρουσιάστηκε το 1976. Ακολούθησαν η τηλεόραση, ο κινηματογράφος, η ποίηση, η μουσική και η σκηνοθεσία — διαφορετικοί δρόμοι που όμως οδηγούσαν πάντα στον ίδιο τόπο: στην ανάγκη του να εκφράσει αυτό που πίστευε.
Πάνω απ’ όλα, όμως, υπήρξε ένας άνθρωπος που έζησε με τους δικούς του όρους. Δεν φοβήθηκε να πει «όχι» στο εύκολο χρήμα, στη δημοσιότητα και στα κυκλώματα. Προτίμησε την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και την ουσία. Ένας γνήσια λαϊκός, τρυφερός, αντισυμβατικός και λεβέντικος άνθρωπος, που δεν έμοιαζε ποτέ να υποδύεται απλώς τους ρόλους του. Κάτι από τον ίδιο υπήρχε μέσα σε κάθε χαρακτήρα.
«Είμαι της ουσίας, όχι της εξουσίας», είχε πει. Και ίσως αυτό να είναι το πιο ακριβές πορτρέτο του.